THE EFFECTS OF RECOVERY TECHNIQUES TAUGHT TO CHILDREN AFTER TRAUMA EXPERIENCE ON THE COPING STRATEGIES
DOI:
https://doi.org/10.46827/ejes.v0i0.2292Keywords:
trauma, posttraumatic stress, recovery techniques, coping strategies, childrenAbstract
The objective of this study was to examine the effects of the recovery techniques training program on children's coping strategies. This research was conducted in a state middle school in Turkey during the educational year of 2016-2017. Both the experimental and the control groups consisted of 12 students. In this research nonequivalent control group model of quasi-experimental design was used. For the students in the experimental group, a recovery training program was applied once a week for eight weeks. No training was provided for the students in the control group. 'Child Postraumatic Stress Reaction Index” and “Kidcope” were used to collect the data in the study. The Mann-Whitney U test was used for the significance of the difference between pretest and posttest scores. According to the findings obtained; the recovery training program applied to children was effective in increasing active coping scores and in reducing the avoidant coping and negative coping.
Article visualizations:
References
Akar, A. (2018). Psikolojik sağlamlık programının ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyine etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Bayram, N. (2009). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi (2. Baskı). Bursa: Ezgi.
Bedel, A., & Arı, R. (2011). Kişiler arası sorun çözme beceri eğitiminin yetiştirme yurdunda yaşayan ergenlerin yapıcı problem çözme ve sürekli öfke düzeylerine etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(4), 1-10.
Boyden, J., & Mann, G. (2005). Children’s risk, resilience, and coping in extreme situations. (Ed. M. Ungar). Handbook for working with children and youth: Pathways to resilience across cultures and contexts (pp. 3-26). London: Sage Publications.
Büyüköztürk, Ş. (2014a). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Büyüköztürk, Ş. (2014b). Deneysel desenler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
Canton-Curtes, D., & Canton, J. (2010). Coping with child sexual abuse among college students and post traumatic stress disorder: The role of continuity of abuse and relationship with the perpetrator. Child Abuse & Neglect, 34(7), 496-506.
Çolak, B., Kokurcan, A., & Özsan, H. H. (2010). DSM’ler boyunca travma kavramının seyri. Kriz Dergisi, 18(3), 19-25.
Davey, M., Eaker, D. G., & Walters, L. H. (2003). Resilience processes in adolescents: Personality profiles, self-worth, and coping. Journal of Adolescent Research, 18(4), 347-362.
Dumont, M., & Provost, M. A. (1999). Resilience in adolescents: Protective role of social support, coping strategies, self-esteem, and social activities on experience of stress and depression. Journal of Youth and Adolescence, 28(3), 343-363.
Erden, G., & Gürdil, G. (2009). Savaş yaşantılarının ardından çocuk ve ergenlerde gözlenen travma tepkileri ve psikososyal önerileri. Türk Psikoloji Yayınları,12(24),1-13.
Erden, G., Kılıç, E. Z., Uslu, R. İ., & Kerimoğlu, E. (1999). Çocuklar için travma sonrası stres tepki ölçeği: Türkçe geçerlilik, güvenilirlik ön çalışması. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 6(3), 143-149.
Eroğlu, E. (2001). Ailenin çocuklarda problem çözme yeteneğinin gelişmesi üzerindeki etkisi (Adapazarı Örneği) (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
Folkman, S., & Lazarus, R. S. (1986). Stress process and depressive symptomatology. Journal of Abnormal Psychology, 95, 107-113.
Frederick, C. J. (1985). Children traumatized by catastrophic situations. (Ed: In S. Eth, and R. Pynoss). Posttraumatic stress disorder in children. Washington, DC: American Psychiatric Press.
Gladdıng, S. T. (2012). Aile terapisi, tarihi, kuram ve uygulamaları (İ.Keklik ve İ. Yıldırım, Çev.). Ankara: Türk Psikolojik danışma ve Rehberlik Derneği
Gupta, L., Perrin, S., Gjestad, R., Smith, P., Dyregrov, A., & Yule, W. (2001). Çocuklar ve felaket toparlanma tekniklerinin öğretilmesi ana kitabı. Milli Eğitim Bakanlığı- UNICEF Psikososyal Okul Projesi.
Gömleksiz, M.N., & Bozpolat, E. (2012). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin problem çözme becerilerine ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(2),23-40.
Gürgan, U. (2006). Grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin yılmazlık düzeylerine etkisi. Ankara Üniversitesi, Eğitim bilimleri Enstitüsü, Anakara.
Herbert, C. (2016). Travma sonrası psikolojik tepkileri anlamak (N. Azizlerli, & R. Güneş, Çev.) İstanbul: Psikonet Yayınları.
Jacobs, S. C. (1999). Traumatic grief: Diagnosis, treatment and prevention. Philadelphia: Brunner/Mazel Inc.
Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (1995). Teaching students to be peacemakers: Results of five years of research. Peace and Conflict: Journal of Peace Psychology, 1(4), 417-438.
Karasar, N. (2017). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık
Köroğlu, E. (2018). DSM-5 Tanı Ölçütleri Başvuru El Kitabı (E. Köroğlu, Çev.). Ankara: HYB Yayıncılık
Kukuoğlu, A. (2018). Doğal afetler sonrası yaşanan travmalar ve örnek bir psikoeğitim programı. Afet ve Risk Dergisi, 1(1),39-52.
Kutlu, A. (2016). Çatışma çözme psiko-eğitim programının ortaokul öğrencilerinin çatışma çözme, sürekli öfke ve öfke ifade tarzları üzerindeki etkisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mevlana Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Lane-Garon, P.S. (2000). Practicing Peace: The impact of a school-based conflict resolution program on elementary students. Peace & Change, 25(4), 467-482.
Loo, G.T., DiMaggio, C.J., Gershon, R.R. & Canton, D.B. (2016). Coping behavior and risk of post-traumatic stress disorder among federal disaster responders. Disaster Medicine and Public Health Preparedness, 10(1), 108-117.
Munoz, M. A. (2002). Early intervention in high poverty elementary schools: Theimpact of a mental health program on social skills and conflict resolution learning. Erişim tarihi: 05.07.2018, https://eric.ed.gov/?id=ED463471
Olgun-Özpolat, T, & Yüksel, Ş. (2001) Yakınlarını kaybeden kişilerin ruhsal durumlarının ve ruhsal durumlarının ve yas tepkilerinin karşılaştırılması. Toplum ve Bilim, 90, 41-69.
Rossouw, J., Yadin, E., Alexander, D. & Seedat, S. ( 2018). Prolonged exposure therapy and supportive counselling for post-traumatic stress disorder in adolescents: Task-shifting randomised controlled trial. The British Journal of Psychiatry, 18(288), 1-16.
Ruppert, F. (2014). Travma, bağlanma ve aile konstelasyonları. Ruhun yaralarını anlamak ve iyileştirmek. (F. Zengin, Çev.). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
Sezgin, U., Yüksel, Ş., Topçu, Z., & Dişçigil, A. G., (2004). Ne zaman travmatik yas tanısı konur? Ne zaman tedavi başlar ?. Klinik Psikiyatri Dergisi, 7,167-175.
Spirito, A., Stark, L. J. & Williams, C. (1988). Development of a brief coping checklist for use with pediatric populations. Journal of Pediatric Psychology, 13(4), 555-574.
Spurrel, M. T. & McFarlane, A.C. (1993). Post-traumatic stress disorder and coping after a natural disaster. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol, 28, 194-200.
Şenyurt, M. (2013). Psikoeğitimin, travma sonrası stres bozukluğu olan hastalarda öfke yönetimi ve problem çözme becerisi üzerindeki etkisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). GATA Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Ünüvar, A. (2012). Gerçeklik kuramına dayalı psiko-eğitim programının lise öğrencilerinin denetim odağı ve yılmazlık düzeyi üzerindeki etkisinin incelenmesi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Authors who publish with this journal agree to the following terms:
Authors retain copyright and grant the journal right of first publication with the work simultaneously licensed under a Creative Commons Attribution License that allows others to share the work with an acknowledgement of the work's authorship and initial publication in this journal.
Authors are able to enter into separate, additional contractual arrangements for the non-exclusive distribution of the journal's published version of the work (e.g., post it to an institutional repository or publish it in a book), with an acknowledgement of its initial publication in this journal.
Authors are permitted and encouraged to post their work online (e.g., in institutional repositories or on their website) prior to and during the submission process, as it can lead to productive exchanges, as well as earlier and greater citation of published work (See The Effect of Open Access).
