SOLUTION-ORIENTED EVALUATION OF FAMILY RELATIONS AND SCHOOL RELATIONS OF CHILDREN WITH LOW SCHOOL SUCCESS IN THE CONTEXT OF PARENTS AND CHILDREN

Authors

  • Merve Gül Seçgin PhD Student, Department of Classroom Teaching, Graduate Education Institute, İstanbul University, Cerrahpaşa, Turkey
  • Şengül İlgar Associate Professor, Basic Education Department, Hasan Ali Yücel Faculty of Education, İstanbul University, Cerrahpaşa, Turkey

DOI:

https://doi.org/10.46827/ejes.v9i2.4173

Keywords:

primary school students, school success, school failure, family relations, parental attitudes / İlkokul öğrencileri, okul başarısı, okul başarısızlığı, aile içi, ilişkiler, ebeveyn tutumları

Abstract

This study was aimed to examine the relationships of children with low school success with their parents in the context of mother, father and child. The study group of the study consisted of children, who graduated from the fourth grade of primary school and whose school success was low, and their parents. The data were collected using the interview and mind map technique. According to the data obtained from the research, most of the mothers’ center themselves in the relationship with their children and evaluate their children with their behaviors. In school relations, it is seen that the responsibility of the child is generally with the mother and the fathers remain in the background. While some of the mothers advised their children to study when the children received low grades, some mothers expressed their desperation in this regard. It has been revealed that some fathers do not care that their children get low grades. It is seen that the solution is for the parents who are waiting for the teacher. It has been revealed that parents do not produce concrete solutions for school problems and low grading. It was observed that the highest frequency in the associations of children with their parents belonged to the love code.

 

Bu araştırmada, okul başarısı düşük olan çocukların ebeveynleriyle ilişkilerinin anne, baba ve çocuk bağlamında incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu ilkokul dördüncü sınıftan mezun olmuş, okul başarısı düşük çocuklar ve onların ebeveynleri oluşturmuştur. Veriler görüşme ve zihin haritası tekniği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre; annelerin çoğu çocuğuyla olan ilişkide kendisini merkeze alıp, çocuğunu kendisine olan davranışlarıyla değerlendirmektedir. Okul ilişkilerinde genel olarak çocuğun sorumluluğunun annede olduğu ve babaların daha geri planda kaldığı görülmektedir. Çocuklar düşük not aldıkları zaman annelerin bazıları çocuklarına ders çalışmalarına yönelik telkin verirken, bazı anneler bu konuda çaresizliklerini dile getirmişlerdir. Bazı babaların ise çocuklarının düşük not almasını umursamadıkları ortaya çıkmıştır. Çözümü öğretmenden bekleyen anne, babalara olduğu görülmektedir. Okul problemlerinde ve düşük not alma konusunda ebeveynlerin somut çözümler üretmedikleri ortaya konmuştur. Çocukların ebeveynleriyle ilgili çağrışımlarında en yüksek frekansın sevgi koduna ait olduğu görülmüştür.

 

Article visualizations:

Hit counter

Author Biographies

  • Merve Gül Seçgin, PhD Student, Department of Classroom Teaching, Graduate Education Institute, İstanbul University, Cerrahpaşa, Turkey

    Merve Gül Seçgin is a PhD student at Istanbul University, Cerrahpaşa. She did her master's thesis on creative drama and self-determination theory. She works as a classroom teacher. orcid.org/0000-0001-8861-360X

  • Şengül İlgar, Associate Professor, Basic Education Department, Hasan Ali Yücel Faculty of Education, İstanbul University, Cerrahpaşa, Turkey

    Şengül İlgar is graduated from Istanbul University, Department of Educational Sciences in 1990. She works at İ.Ü. Cerrahpaşa Hasan Ali Yücel Faculty of Education since 2000. Şengül İlgar, who received the title of Associate Professor in 2018, has made practical and theoretical studies in the fields of homework, motivation, measurement and evaluation, guidance, family education, technology since 1992 and has presented papers in national and international academic meetings, wrote articles in various journals and has some works done as book editor and book chapter writer. She gives classes in levels of bachelor's, master's and doctorate. İlgar, who has taken part in many domestic projects, gives many educations and seminars to families, teachers and grandparents due to projects and certificate programs.

References

Akbaba-Altun, S. (2009). İlköğretim öğrencilerinin akademik başarısızlıklarına ilişkin veli, öğretmen ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi. İlköğretim Online, 8(2), 567-586.

Altschul, I. (2011). Parental involvement and the academic achievement of Mexican American youths: what kinds of involvement in youths’ education matter most? Social Work Research, 35, 159-170.

Arcan K. (2006). Özel okullara giden lise düzeyindeki ergenlerin, akademik başarıları ile algıladıkları anne baba tutumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul, Maltepe Üniversitesi.

Arends-Kuenning, M. ve Duryea, S. (2006). The effect of parental presence, parents’ education, and household headship on adolescents’ schooling and work in Latin America. Journal of Family and Economic Issues, 27(2), 263-286.

Argon, T. ve Kıyıcı, C. (2012). İlköğretim kurumlarında ailelerin eğitim sürecine katılımlarına yönelik öğretmen görüşleri, Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 80-95.

Aslan F. G. (1994). İlkokul öğrencilerinin başarı ve başarısızlıklarında aile faktörü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, Hacettepe Üniversitesi SBE.

Aslanargun, E., Bozkurt, S. & Sarıoğlu, S. (2016). Sosyo ekonomik değişkenlerin öğrencilerin akademik başarısı üzerine etkileri, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(3), 214-234.

Baumrind, D. (1978). Parental disciplinary patterns and social competence in children. Youth and Society, 9, 239-276.

Carter, V., Good, E. (1973). Dictionary of education, New York: McGraw Hill Book Company.

Çelenk, S. (2003). Okul-Aile işbirliği ile okuduğunu anlama arasındaki ilişki, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 3-39.

Dam, H. (2008). Öğrencinin okul başarısında aile faktörü. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2, 7(14), 75-99.

Dearing, E., Kreider, H., Simpkins, S., & Weiss Heather, B. (2006). Family involvement in school and low-income children’s literacy: Longitudinal association between and within families. Journal of Educational Psychology, 98, 653-664.

Driessen, G. Smith, F., & Sleegers, P. (2005). Parental involvement and educational achievement. British Educational Research Journal, 31(4), 509-532.

Ekici, İ. D. (2015). Fen öğretmeni adaylarının bilime ilişkin algılarının zihin haritaları yoluyla belirlenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 132 -151.

Erkan, S. (2011). Farklı sosyoekonomik düzeydeki ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin okula hazır bulunuşluklarının incelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 186-197.

Erdoğdu, M. Y. (2007). Ana-baba tutumları ve öğretmen davranışları ile öğrencilerin akademik başarıları arasındaki ilişkiler. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 33-46.

Eripek, S. (1982). Kuramsal açıdan çocuklardaki problem davranışların nedenleri ve bir sınıflandırma, Ankara Üniversitesi Eğilim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15(2), 35-46.

Fidan, N. (1996). Okulda Öğrenme ve Öğretme. İstanbul: Alkım Yayınevi.

Garbarino, J. (1985). Adolescent development: An ecological perspective. Columbus: Charles E. Merill.

Hakan, A. (2001). İlköğretim okulu öğrencilerinin başarısında aile faktörü, Yüksek lisans tezi, Sakarya, Sakarya Üniversitesi.

Kaya, K., & Tuna, M. (2010). Popüler kültürün ilköğretim çağındaki çocukların aile içi ilişkileri üzerindeki etkisi, SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 237-256.

Kızmaz, Z. (2004). Öğrenim düzeyi ve suç: suç- okul ilişkisi üzerine sosyolojik bir araştırma, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,14(2), 291-319.

McNeal Jr Ralph, B. (2014). Parent involvement, academic achievement and the role of student attitudes and behaviors as mediators. Universal Journal of Educational Research, 2(8), 564-576.

İpek, C. (2011). Velilerin okul tutumu ve eğitimine katılım düzeyleri ile aileye bağlı bazı faktörlerin ilköğretim öğrencilerinin seviye belirleme sınavları üzerindeki etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1(2), 69-79.

Özabacı, N., & Acat, B. (2005). Sosyo ekonomik çevreye göre ilköğretim öğrencilerinin başarısızlık nedenleri, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 145-169.

Pena Delores, C. (2000). Parent involvement: influencing factors and implications. The Journal of Educational Research, 94(1), 42-56.

Sarı, N. (12 Nisan 2012). Okul Başarısızlığı http://bnposta.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/741, Erişim tarihi: 28.08.2021.

Soner, O. (2000). Aile uyumu, öğrenci özgüveni ve akademik başarı arasındaki ilişkiler, M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğilim Bilimleri Dergisi, 12, 249-260.

Şengönül, T. (2019). Anne-baba ilgisinin çocukların okul başarısı üzerindeki etkisi, Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(4), 268-292.

Tatlıcan, Ü. (1990). Ortaöğretimde başarı sosyo-ekonomik durum ilişkisi. Yüksek

Lisans Tezi, İzmir, Ege Üniversitesi, Sosyal bilimler Enstitüsü.

Tatlılıoğlu, K., & Korkmaz, G. (2015). İlköğretim öğrencilerinin okul başarılarını olumsuz etkileyen nedenlerin belirlenmesine yönelik bir araştırma (Konya örneği), Karatekin Edebiyat Fakültesi Dergisi (KAREFAD) 6(3), 93‐116.

Tezcan, M. (1985). Okulda başarısızlık ve önlenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 17(1).

Vural, B. (2004). Okul başarısında ailenin rolü ve önemi. İstanbul: Bilgi Yayınevi.

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.

Yumuşak, G. K. (2013). Fen dersinde zihin haritalarının kullanımının öğrenci başarısına etkisi, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi,2(3), 1-5.

Downloads

Published

2022-02-15

Issue

Section

Articles